روز نوشت

۲۴ اردی بهشت روز بزرگداشت ابوالقاسم فردوسی بزرگ شاعر پارسی گوی سرزمین ماست.

کسی که به نظر من هنوز ارزش شعرهایش را نشناخته ایم که اگر همه می دانستیم شاهنامه

تاریخ ماست حتما آن را می خواندیم.

این شعر ذره ای است از چشمه جوشان دل کسی که تمام تار و پودش برای ایران بود.

مرا ارج ايران ببيايد شناخت

بزرگ آن كه با نامداران بساخت

شب و روز چون جان گراميش دار

كه چون جان بپرورداندر كنار

با شاديش بايد كه باشيم شاد

چو داد زمانه نخواهيم داد

همه سر به سر تن به كشتن دهيم

از آن به كه كشور به دشمن دهيم